อาหารการกินในช่วงตรุษจีน 2009

อาหารมื้อเที่ยงมื้อแรกของวันที่ 24

เขาล่ำลือกันว่าช่วงตรุษจีนในสิงคโปร์ ห้างสรรพสินค้า ร้านค้า ร้านอาหารจะปิดกันถ้วนหน้า ซึ่งเมื่อตรุษจีนปีก่อน (ค.ศ. 2008 ) ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ ผมก็เคยประสบปัญหาหาร้านอาหารลำบากมาแล้ว ในปีก่อน ร้านอาหารที่เปิดแถวที่ผมอาศัย (แถว Boonlay เขต Jurong West) ก็มีเพียงร้านอาหารคนมาเล และก็อาหารฟาสฟู้ดทั่วๆไป มาปีนี้ปี 2009 ผิดคาดครับ ร้านอาหารที่ห้าง Jurong Point เปิดกันเกือบ 80% ของร้านอาหารทั้งหมด

โอเค ไม่ว่าร้านอาหารจะเปิดไม่เปิด เราก็ไม่รู้ล่วงหน้า (และเราก็ไม่ได้ถามคนขายอาหารว่าจะเปิดหรือเปล่า) เราเลยตัดสินใจไปซื้ออาหารมาเตรียมไว้สำหรับหยุดยาวทั้งหมด 4 วัน นั่นคือ เสาร์ที่ 24 – อังคารที่ 27 มกราคม โดยวันที่ 26 คือวันปีใหม่จีน มาดูเมนูอาหารกันครับ ว่าพวกเรากินอะไรกันบ้าง

ฉลองวันเกิดยุ่นที่บ้าน

เค้กวันเกิดของยุ่น

ในวันอาทิตย์ที่ 11 มกราคม ที่ผ่าน เราจัดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดน้องยุ่นให้สุดๆกันไปเลย วันก่อนทานสุกี้กับซดเบียร์ไปแล้วไม่หนำใจ วันนี้เลยฉลองกันต่อที่บ้านเราเลย อาหารอร่อยสะใจกว่าเมื่อวาน เพราะฝีมือน้องๆมียุ่น ตู้และรีนา เข้าครัวทำอาหารกัน ส่วนผมเหรอ ยังนอนเมามายบนเตียงอยู่เลย 555 (อู้งาน) อาหารประกอบไปด้วยกะเพราไก่ ไข่ดาว กุ้งอบวุ้นเส้น และแกงจืดหัวไชเท้า แล้วที่ขาดไม่ได้ก็คือไวน์แดง

คำเตือน การดื่มสุรา ทำให้สรรถนภาพทางเพศลดลง และขาดสติ

เค้กเพื่อสุขภาพ ประกอบด้วยผลไม้นานาพันธุ์

เลี้ยงยุ่นที่ Clarke Quay

หลังจากทานสุกี้แล้ว เราก็มาต่อกันที่ Clarke Quay สถานที่ท่องเที่ยวยามค่ำคืนสำหรับนักเที่ยวราตรี ไว้หาเครื่องดื่ม หาที่เต้น หรือว่านั่งชิวๆ เราตรงไปร้านประจำเช่นเคย นั่นคือ Brewerkz เเน่นอนว่าเราไม่ต้องสั่งอาหารอะไรมาก นอกจากเบียร์ 2 เหยือก นั่งซดกันสองคน และก็ถั่วที่เติมได้ไม่อั้น สำหรับมื้อนี้ผมเลี้ยงครับ

สุกี้ที่ Bugis

ในวันเสาร์ที่ 10 มกราคมที่ผ่านมา ผมและสมาชิกในบ้านไปทานสุกี้กันที่ Bugis สถานที่วัยรุ่นสิงคโปร์นัดพบกัน สำหรับวันนี้เรามาฉลองให้กับน้องยุ่น อันเป็นวัน Birthday Eve ของน้องยุ่น (วันนี้เป็นวันเด็กของไทย) อาหารมื้อนี้ก็เป็นสุกี้แบบบุฟเฟ่ต์ มีอาหารให้เลือกหลายแบบครับ ที่เด็ดๆคงจะเป็นปูขนาดใหญ่พอควร อย่าลืมว่าเป็นบุฟเฟ่ต์ กินปูกี่ตัวก็จ่ายเท่าเดิม เพียง S$16 ต่อหัว งานนี้น้องตู้เป็นเจ้ามือให้เราครับ

… ภาพผมอยู่ไหนเหรอ ไม่มีครับ ลืมถ่ายภาพตัวเอง

อาหารทะเลมื้อใหญ่

เมื่อวานนี้ ผมตื่นสายมาก เกือบเที่ยงได้ ช่วงนี้ผมขยันเป็นพิเศษครับ วุ่นวายกับ stochastic linear programming วางแผนว่าปีหน้าต้องผลิต journal ให้ได้อย่างน้อยหนึ่งงาน (จริงๆกะให้ได้สัก 2) เมื่อวานวันอาทิตย์ก็เลยพักผ่อนให้สะใจไปข้างนึง พอตื่นมา ก็เตรียมท้องรอไว้ทานอาหารมื้อเดียวคือมื้อเย็นเลย ว่าแล้วผมก็อยากทานอาหารทะเล อยากทานปูกับปลาสดๆ ตัวโตๆ และผัดผักสักจาน กับแกล้มสักนิด และก็เบียร์สักหน่อย อะ … จัดให้ตามภาพเลยครับ

กาแฟ ไข่ หนมปัง ที่มหาลัย

  

อา ตามที่สัญญาไว้ ว่าจะเอาภาพอาหารมื้อเช้า breakfast set กาแฟ ไข่ลวก ขนมปังปิ้ง ที่มหาลัยครับ อะ ตามภาพครับ

อันนี้ อาหารเย็นครับ ปลาโซบะย่าง อาหารเกาหลี อร่อยสุดยอด! จะไปทานอีก ถ้ามีโอกาส

เมื่อตอนบ่ายวุ่นวายมากครับ ต้องนั่งปั่น proposal ขอเครื่องคอมจากไมโครซอฟต์ อ่า … เอามาทดลอง Microsoft VMM ครับ ก่อนหน้านี้ไมโครซอฟต์ส่งซอฟต์แวร์มาให้ แต่ผมไม่มีเครื่องให้ลองน่ะครับ เลยต้องทำเรื่องขอ แฮๆ ได้เครื่องเมื่อไหร่ เดี๋ยวเอามาโชว์ครับ

กาแฟ ไข่ หนมปัง ที่ยาคุน

มาดูอาหารมื้อเช้าของผมบ้างครับว่าปกติผมทานอะไร คือ คนสิงคโปร์ โดยเฉพาะจีนสิงคโปร์ เขาทานอาหารเช้าเบาๆ ไข่ลวก กาแฟร้อน(หรือชา โอวัลติน) และก็ขนมปังปิ้งก็พอแล้ว บางคนก็กาแฟแก้วเดียวก็อยู่ท้องได้ถึงเที่ยงถึงบ่ายเลยแหละ ตอนแรกๆที่มาอยู่สิงคโปร์ใหม่ๆ ผมก็ทานอาหารแบบเต็มที่เลย ถือเคล็ดว่ามื้อเช้าหนักไว้ก่อน ไปๆมาๆ เป็นอะไรไม่ทราบ พอได้ไปทานกาแฟกับไข่ลวกแบบมียางมะตูม 2 ฟองเนี่ย มันโดนจริงๆ รู้สึกเต็มที่กับชีวิตน่ะครับ ปกติอาหารประเภทนี้ เขาจะมีทำออกมาเป็น breakfast set หรือ set meal สำหรับมื้อเช้า ถ้าเป็นมหาลัย (วันหลังจะเอารูปมาให้ดู) ก็ราคาประมาณ S$1.50 – S$1.60 คือมาพร้อมกาแฟร้อน + ขนมปังปิ้งทาเนย 2 คู่ + ไข่ลวก 2 ฟอง

อย่างไรก็ดี ที่สิงคโปร์จะมีร้านขึ้นชื่อมากๆในเรื่องอาหารประเภทนี้ ร้านนี้ชื่อยาคุน Ya Kun (ไม่รู้เขาอ่านจริงๆว่า “อาคุน” หรือเปล่า ?) เรียกว่าเปิดมาหลายสาขาทั่วสิงคโปร์และลูกค้าเต็มร้านในช่วงเช้าช่วงเที่ยง ตัวอย่างไข่ลวกก็ตามภาพด้านบนครับ ราคาก็แพงเอาการ ผมไม่ได้ถ่ายภาพขนมปังมาด้วย คือผมสั่งกาแฟ ไข่ลวก 2 พร้อมขนมปังสังขยาแผ่นบางๆ 4 คู่ ราคาตกที่ S$4.20 (ก็ประมาณ 90 บาทน่ะครับ) รสชาติไข่ลวกอร่อยสุดยอดเลยครับ เต็มคำดี มาสิงคโปร์ต้องมากินไข่ลวกร้านนี้ครับ

อะ เอาเว็บไซต์ไปอีกที http://www.yakun.com

หมดคอร์สเวิร์ค ฉลองปิดคอร์สด้วยเจมส์บอนด์

ในที่สุดผมก็หมดเวรหมดกรรมไม่ต้องเรียนคอร์สเวิร์คอีกต่อไปแล้วครับ เทอมนี้ผมมีสอบสองตัว แต่วิชาตัวสุดท้ายเพิ่งสอบเสร็จไปเมื่อวาน เทอมหน้าก็ไม่ต้องลงคอร์สเพิ่มแล้ว จริงๆแล้ว หลักสูตรปริญญาเอกของที่ที่ผมเรียนต้องลงทะเบียนเรียนคอร์สเวิร์ค 6 วิชา เป็นความโชคดีที่ผมได้วิชา 2 วิชาจากสมัยตอนเรียนโทที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นวิชาของอาจารย์จิตร์ทัศน์และอาจารย์ยอดเยี่ยมมาช่วยให้ผ่าน exemption ไปได้ด้วยดี ทำให้ผมได้ลงเรียนแค่ 4 วิชาก็พอครับ ต้องขอขอบพระคุณอาจารย์ทั้งสองท่านในที่นี้อีกครั้งครับ

คำเตือน เนื้อหาครั้งนี้จะติดเรท PG นะครับ เยาวชนไม่ควรอ่าน มากกว่าวันละ 2 ครั้ง เอ้ย… ไม่ควรอ่านเลยครับ

ชุด SET DINNER ที่ Siam KiTCHEN

อาหารเย็นวันนี้ผมอยากทานอะไรแบบสะใจหน่อย เพราะสมองไม่ค่อยแล่น อ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง เช่นเดิม … Siam KiTCHEN วันนี้ เมนูจากพนักงานคนเดิม (เป็นชาวมาเลย์) เขาแนะนำ SET DINNER เลือกได้ โดยให้เลือกซุป 1 อย่าง, อาหารเรียกน้ำย่อย, และก็อาหารจานหลักอีก 1 อย่าง สนนราคาที่ S$14.90 แพงเอาการ ไม่เป็นไรครับ อยากทานอะไรสะใจ ต้องกล้าทำอะไรที่สะใจด้วย ผมก็เลยเลือกต้มยำทะเลเป็นซุป, ลาบไก่เป็นตัวเรียกน้ำย่อย, และก็กะเพราเนื้อไข่ดาวเป็นจานหลัก (ตามภาพบน)

วันนี้ พ่อครัวคงลืมใส่มะนาวกับพริกลงต้มยำ เพราะรสไม่วิ่งเข้าสมอง ส่วนลาบนั้นก็ขาดความเป็นอีสาน อย่างว่านะ นี่มันสิงคโปร์ ไม่ใช่อุบล-ยโส โอเค ก็รสออกประมาณเอาใจชาวกรุง ก็มีแต่กะเพราเนื้อนี่แหละที่ถูกใจ เสียแต่เนื้อชิ้นใหญ่ไปหน่อย เคี้ยวยาก อะ เอาคะแนนไป 3 / 5

ขอแถมภาพอาหารมื้อเย็นเมื่อวาน คือ บัคกุ๊ตเต๋ กับอาหารมื้อเที่ยงวันนี้ คือ บะหมี่ทะเลกะทะร้อน รสชาติทั้งสองมื้อโอเคครับ เอาคะแนนรวมกันไป 3.5 / 5

  

กะเพราไก่ยังเป็นที่หนึ่ง

 

 
อาหารมื้อเย็นเมื่อวานนี้ ผมไปทานอาหารกับน้องยุ่นและน้องตู้ เป็นผมชวนน้องๆไปทานเองแหละครับ โดยผมเลือกร้านอาหารจีนตามสั่ง เมนูที่สั่งก็ตามภาพบน มีผัดผักบุ้ง,หอย, และก็ปลา ราคารวมพร้อมข้าวเปล่า 2 ถ้วยคิดเป็น S$30 อาหารมื้อนี้ราคาไม่แพง และก็ทำให้อิ่มกายได้ แต่ไม่อิ่มใจ ไม่ถูกปาก รู้สึกอาหารรสมันๆตามสไตล์อาหารจีน เรียกว่ามันทุกอย่าง ไม่มีรสชาติอื่น นอกจากจืดๆมันๆ ให้คะแนนไป 2.5 / 5 เพราะตั้งความหวังไว้กับร้านนี้ไว้สูงครับ ผิดหวังกับรสมันๆ

อย่างไรก็ดี อาหารเที่ยงวันนี้ไม่ทำให้ผิดหวังเลยครับ ตามภาพล่าง กะเพราไก่ไข่ดาวมื้อประจำ และก็ร้านประจำคือ siam KiTCHEN อีกแล้ว เขาน่าจะมีเมมเบอร์ให้ผมสักทีนะ กินมาไม่ถึง 30 ครั้ง จ่ายไปไม่ต่ำากว่า 5 พันบาทได้แล้วมั้ง แต่ที่สิงคโปร์ถือว่าเป็นยังถูกไปมั้ง ? อาหารมื้อนี้ เป็นแบบ lunch set ที่ให้อาหารมากกว่าเดิม คือ เพิ่มเครื่องดื่ม ส่วนกะเพราก็มีไข่ดาวให้ด้วย แถมยังมีน้ำชามะนาวให้อีกแก้ว (ที่ผ่านมาไม่เคยมีความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้) ที่เหมือนเดิมคือผมสั่งต้มยำกุ้งเข้ามาด้วย ส่วนราคายังคงเดิม S$11.90 รสชาติถูกปาก (ของผม) ด้วยรสชาติอาหารไทย บรรเลงเพลงไทยเพราะๆที่ร้่านอีกด้วย เอาไปเลย 4/5 โดนใจจริงๆ

แกงเขียวหวานกับต้มยำ

 วันเสาร์ทั้งที ขอทานอาหารดี แล้วก็เลือกที่เดิมคือ SiamKiTCHEN เมนูวันนี้เลือกเป็นชุด Lunch Set อีกแล้ว โดยเลือกต้มยำกุ้งเหมือนเดิม ส่วนเมนคอร์สขอเป็นแกงเขียวหวานไก่ ตอนแรกนึกว่าเป็นแกงเขียวหวานคุกข้าวมาให้ แต่ที่ไหนได้เป็นแกงเขียวหวานให้มาเป็นถ้วยเลย เลยซดต้มยำกับแกงเขียวหวานอย่างเพลิดเพลิน เสียดายที่แกงเขียวหวานให้มะเขือน้อยไปหน่อย แต่ไม่ขี้เหนียวเนื้อไก่เลยครับ ให้มาเยอะเต็มถ้วยเลย ครั้งนี้รสชาติของต้มยำไม่จัดจ้านเหมือนครั้งก่อน โดยสรุปแล้ววันนี้ ให้คะแนนไป 4 / 5 หักคะแนนรสชาติต้มยำครับ

ไทย – ญี่ปุ่น ความอร่อยที่แตกต่าง

  

เมื่อวานไปทานอาหารไทยที่ SiamKiTCHEN สั่งเมนูเดิม รักเดียวใจเดียว เหมือนรักเมียคนเดียว นั่นคือ ผมสั่งกะเพราไก่ และก็สั่งเป็นชุดอาหารเที่ยง ประมาณ S$12 ประกอบไปด้วยข่าวกะเพราะไก่กับต้มยำกุ้ง (ถ้วยเล็ก) พร้อมน้ำชาเย็น อร่อยมากๆ ข้าวกะเพราเผ็ดจับลิ้นทะลุไปจับใจ เนื่องจากผมเติมพริกน้ำปลาลงไปอีกยิ่งเพิ่มความอร่อยไปอีกระดับ ส่วนต้มยำกุ้ง น้ำแกงซดอร่อยทั้งเผ็ดร้อน และเนื้อกุ้งที่นุ่มรสชาติกลมกล่อม ได้รสชาติความเป็นไทยและคิดถึงบ้านเกิดเมืองนอนไปด้วย

เมื่อวานผมต้องปั่นงานหนักต้อนรับปิดเทอม ผมจึงต้องหามื้อดีๆเพื่อให้กองทัพเดินได้ และเมื่อวานก็ทำงานหนักมาก นอนก็ตี 4 กว่าๆเกือบตี 5 ก็คือวันนี้นี่เอง ผมตื่นมาราวๆ 11 นาฬิกา พร้อมมาปั่นงานเดิมที่ค้างคา จนบ่าย 3 กว่าๆงานถึงเสร็จ ไม่ได้ทานข้าวเช้า+ข้าวเที่ยวเลย ทำงานเพลินจนลืมตัว โชคดีที่ฝากน้องตู้ซื่อขนมและกล้วยมาให้ตั้งแต่เมื่อวาน ไม่งั้นท้องไส้คงปั่นป่วน พอทำงานเสร็จก็ออกไปหาอะไรฟาดปาก และก็มาลงเอยที่เดิมคือร้านอาหารญี่ปุ่น ichiban sushi ที่ SHOKUTSU10 OSAKA

อาหารที่สั่งคือชุด Ichiban Don เป็นข้าวหน้าปลาดิบโรยพริกอย่างที่เห็นในภาพ รสชาติเผ็ดลวกลิ้นแล้วความอร่อยก็วิ่งไปจับในใจ โชคดีได้น้ำชาร้อนดับความเผ็ดไปได้ โดนใจมากโดยไม่ต้องจิ้มวาซาบิ จากนั้นผมจึงหยิบซูชิปลาแซลมอนมา 2 จาน มีจานหนึ่งถูกใจมาก เหมือนทางร้านเขาจะให้เนื้อปลาเยอะขึ้น เรียกว่าข้าวปั้นชิ้นเล็กๆและห่อด้วยปลาดิบชิ้นโตๆ ราคารวม S$21

โดยสรุป อาหารไทย – ญี่ปุ่น 2 มื้อนี้ ให้คะแนนไปเลยเต็ม 5

  

ป่วยเพราะแอร์

ตั้งแต่ได้โต๊ะทำงานใหม่และเครื่องคอมพิวเตอร์ใหม่ ทุกอย่างเหมือนจะไปด้วยดี แต่ว่าแอร์มันอยู่เหนือศีรษะผมนี่เอง และบวกกับสิงคโปร์ฟ้าฝนไม่ค่อยเป็นใจ เลยทำให้อากาศข้างนอกออฟฟิศร้อนปนกับเปียกฝน พอเข้ามานั่งออฟฟิศเจอแอร์ลงหัวตรงๆก็เลยเป็นไข้นี่แหละครับ เป็นตั้งแต่พฤหัสบดีที่ 28 วันศุกร์ก็ให้ช่างมาซ่อมแอร์ให้ปัดแอร์ลงมาน้อยลงและไปทิศอื่น วันนี้ก็วันอาทิตย์ไข้เริ่มทุเลาลงบ้างแต่คงต้องใช้เวลาอีกวันสองวันถึงปกติ … วันนี้ผมไม่มีอะไรจะโพสต์มาก เอาเมนูเที่ยงไปดูแล้วกันครับ

ไม่ทราบเขาเรียกว่าอะไร เอาเป็นว่า “ข้าวผัดกุ้งกะทะร้อน” แล้วกัน
สั่งจากร้านอาหารเกาหลีตรงศูนย์อาหารชั้นใต้ดิน ห้างเจพี

ข้าวแกงเขียวหวานกุ้งที่ SiamKiTCHEN

ช่วงนี้ผมกลับมาเน้นเรื่องอาหารการกินอีกแล้วครับ ส่วนเรื่องวิชาการก็กำลังเครียดอยู่เพราะต้องกลับไปอ่านหนังสือคณิตศาสตร์พวกเรื่อง Optimization แต่ผมก็ไม่ได้วางมือเรื่องเขียนข่าวไอทีนะครับ ผมไปเขียนข่าวไอทีที่ Blognone  โอเค…ตัดมาที่เรื่องกินกันดีกว่า วันนี้ผมเลือกร้านอาหารไทย SiamKiTCHEN เจ้าเก่า วันนี้สั่งข้าวแกงเขียวหวานกุ้งและน้ำชามะนาวเย็น ในขณะพนักงานกำลังเอาข้าวเกรียบมาเสิร์ฟผมรีบบอกว่า “No need” (เป็นวลียอดฮิตของคนที่นี่) เมื่ออาหารมาเสิร์ฟ ผมใส่น้ำพริกน้ำปลา โดยเน้นพริกเป็นหลักเพื่อความเผ็ดมัน รสชาติอาหารโดยรวมอร่อยได้รสชาติเครื่องแกงเขียวหวานแบบไทยๆของแท้ เต็ม 5 ให้ 4.5 ไปเลยครับ

   

อาหารกลางวันของเราวันนี้

 

วันนี้ผมตื่นสายมากเกือบ 11 นาฬิกาได้ เนื่องจากนอนดึกไปหน่อย เกือบตี 4 ได้ มัวนั่งอ่านวิชา Linear Programming อ่านได้ 2 บทก็ชักมึนๆแล้ว ก็เลยดูละครสวรรค์เบี่ยง 555 อันนี้สมองไม่มึน พอดูจบไปตอนนึงจะกลับมาอ่านหนังสือต่อก็ง่วงแล้ว (กรรม) … กลับมาที่เมนูอาหารเที่ยงวันนี้ (จริงๆก็รวมมื้อเช้าไปด้วย) ผมเลือกภัตตาคารอาหารบุฟเฟต์ Kushin Bo เจ้าเก่า จริงๆก็กินเยอะดุเอาการแต่กลับเก็บภาพมานิดเดียว​ (เพราะมัวแต่ห่วงกิน)