Updated Lonely Blog (September 2011)

Now my blog is so quiet. Fortunately, many people (most from Thailand) have visited my blog. Most articles (about 99.50%) were written in Thai; indeed, the target readers are Thai. Someday, (maybe) when I’m much more free, I’ll create a new blog written in only English.

Well, let me update something about me a bit. What I met in the last few months:

• I presented my published paper at IEEE MASCOTS 2011 held in Raffles Hotel, Singapore. The paper abstract can be found here. The paper was selected as one of the three best paper candidates. The other two papers’re done by IBM. Unfortunately, I couldn’t get the award. It’s ok, I’ve gotten many friends in this conference. This was the reason why I couldn’t update the blog in July.
• I went back Thailand to deal with something really matter. I met my dad, sisters, grandma, aunt, and friends. I had great trips and dinners with my old friends, i.e., Ball, Buhn, Ki, Oate, and Ake. Thanks my dad and sisters & friends for encouraging me to move forward. This was the reason why I couldn’t update the blog in August. Poor me! I spent so much money for the Thailand trip (over S$2,500) but it’s really worth.
• Damn! I didn’t have much progress of my research. I have to finish my PhD thesis, at least, its draft should be done in December 11/January 12. In Jan 2012, the PhD scholarship (that I have gotten for 4 years) will stop i.e., the monthly salary will stop as well. I just worry about the tuition fee (about S$6,000). I wish I will still have sufficient saving money to pay that fee and survive in Singapore for a month.  Again, I haven’t paid this fee until Dec 12 since I got the scholarship. Fortunately, I’ve gotten a short-term job between Jan and Dec 2012. This has been the reason why I cannot often update the blog, since I have to finish the thesis (and also one more journal paper).

p.s. I’ve just changed my hairstyle.  This is not the reason I couldn’t update the blog. A person (really important to me) recommended me to try this style.

ไป Perth วันนี้แล้ว

วันนี้ผมต้องเดินทางไป Perth ประเทศออสเตรเลีย เพื่อเข้าร่วมงานประชุม IEEE International Conference on Service-Oriented Computing and Applications (SOCA) ตามที่เคยแจ้งไว้ก่อนหน้านี้  ผมเริ่มเดินทางออกจากสิงคโปร์เวลาประมาณ 6 โมงและจะถึง Perth ประมาณ 5 ทุ่ม แต่กว่าจะถึงโรงแรมที่พักก็คงเที่ยงคืน

จริงๆแล้ว ผมเดินทางของ Qantas เที่ยวบินรอบเช้า แต่เมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้ ทาง Qantas โทรมาเลื่อน flight ไปเป็นตอนเย็น แถมยังเปลี่ยนเป็น Jetstar อีก มีการลดเกรดกัน ทำให้ผมไม่สบอารมณ์นิดหน่อย แต่ทำไงได้ เหมือนว่า Qantas จะเคลียร์เปัญหาเครื่องบิน Airbus ไม่ได้ (โดยเฉพาะ A380) เขาเลยต้องเปลี่ยนไปใช้ Jetstar แทน (แต่ของ Jetstar ก็ Airbus นะ) ทาง Qantas ชดเชยให้ผมโดยการให้ voucher มูลค่า USD 300 สำหรับซื้อตั๋วครั้งต่อไป  ใจจริง ผมอยากให้เขาจ่ายเป็นเงินสดส่วนต่างของ Jetstar กับ Qantas น่ะ แต่เขาไม่ยอม อะ เอาก็เอา ผมก็งงนะ ถ้าลูกค้าเลื่อนตั๋วเราต้องจ่ายส่วนต่าง แต่สายการบินเลื่อนตั๋วเรา เขาจ่าย voucher คือ ขอให้เขาคืนเงินทั้งหมดได้ แต่เราก็ต้องซื้อตั๋วใหม่ เริ่มใหม่ทั้งหมดเลย โชคไม่ดีอาจจะไม่ได้ที่นั่งเลยเพราะช่วงนี้มันเทศกาล คนจองคิวซื้อตั๋วกันยาวเหยียด

ผมจะอยู่ Perth ประมาณ 6 คืน แล้วค่อยกลับสิงคโปร์ในศุกร์หน้า ช่วงที่อยู่โน้นคงไม่ค่อยได้อัพเดตมากมาย เพราะ Internet ที่โรงแรมไม่ฟรี คงได้ใช้ net ก็แค่ตอนอยู่ใน conference ครับ เดี๋ยวกลับมาจากงานแล้วได้เรื่องราวอะไรดีๆ แล้วผมจะมาเล่าให้ฟังใน blog นี้นะครับ

 

UPDATE: ตกลง Qantas เขายินดีคืนเงินส่วนต่างของเที่ยวขาไปแล้ว ดีครับดี

ชมโอลิมปิกพร้อมจิบChardonnay

ไวน์ Chardonnay อภินันทนาการจากน้องยุ่น…ยุ่น(เท้าคู่ด้านขวา) ตู้(เท้าคู่ด้านซ้าย)

ที่บ้าน ณ​ ประเทศสิงคโปร์วันนี้ พวกเรา (ผม, ยุ่น, ตู้, และรีนา) นั่งชมการแข่งขันปิงปองชิงเหรียญทองประเภททีมหญิงระหว่างจีนกับสิงคโปร์ คือพวกเรามาอาศัยประเทศสิงคโปร์เพื่อศึกษาเล่าเรียน เราก็อยากเป็นกำลังใจให้กับนักกีฬาของสิงคโปร์บ้าง แต่ไปๆมาๆนักกีฬาปิงปองจากสิงคโปร์กลับมีเชื้อจีนโดยภูมิกำเนิด บางคนเพิ่งเปลี่ยนสัญชาติจากจีนเป็นสิงคโปร์ไปหมาดๆเอง ก็เลยเหมือนกับเชียร์คนจีนไปในตัว และแล้วจีนก็ชนะสิงคโปร์คว้าเหรียญทองไปจนได้ … หลังจากรับเหรียญกันเป็นที่เรียบร้อย ในอีก 1 ชั่งโมงถัดมาเขาก็ฉายเทปรีวิวการแข่งนี้อีกครั้ง จากนั้นน้องยุ่นก็เลยเอาไวน์ขาว Chardonnay ปี 2006 มาจิบกันเพื่อฉลองกับความสำเร็จของนักกีฬาทั้งสองชาติครับ สำหรับนักกีฬาของชาติไทยเองก็ไม่น้อยหน้าชาติไหนหรอกครับ จำนวนเหรียญไม่ได้วัดความรักชาติและเรื่องน้อยหน้ามากหน้าใดๆ ผมเชื่อว่านักกีฬาไทยทุกคนรักชาติและก็ทุ่มเทสุดความสามารถเพื่อชาติไทย ขอแสดงความนับถือนักกีฬาไทยทุกคน ณ​ ที่นี้่ด้วยครับ อ้าว…ชน… เชียร์… คัมปาย …. 

รักแม่ทุกวัน

ถ่ายภาพคู่กับคุณแม่ที่เมืองเจนัว ประเทศอิตาลี

เนื่องในวันที่ 12 สิงหาคมนี้ เป็นวันแม่แห่งชาติ บูมขออวยพรให้คุณแม่มีสุขภาพกายที่แข็งแรงและกำลังใจที่เข้มแข็ง ขอให้พระคุ้มครองคุณแม่และนำพาความสุขมาให้แม่ ให้แม่ได้เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้กับลูกหลานต่อไป แม้ว่าบูมไม่ได้บอกรักแม่ทุกวัน บูมอยากให้แม่ทราบไว้อย่างว่าบูมรักแม่และเป็นห่วงแม่ทุกวันนะครับ … ไม่มีพระคุณอันใดยิ่งใหญ่ไปกว่าพระคุณของแม่แล้วครับ ส่วนบูมเองขออวยพรให้กับตัวเองในวันแม่นี้ว่า “ขอให้บูมได้เกิดเป็นลูกของแม่ทุกชาติไปด้วยเถิด”…รักแม่

กลับเมืองไทย

ในเสาร์วันที่ 9 สิงหาคมเป็นวัน National Day ของประเทศสิงคโปร์ ตอนแรกผมก็ว่าจะอยู่ฉลองวันสำคัญร่วมกับชาวสิงคโปร์ แต่คิดไปมาในอีกไม่กี่วันก็ถึงวันสำคัญของไทยแล้วนั่นคือวันแม่แห่งชาติ 12 สิงหาคม และเป็นความลงตัวที่ว่าเมื่อวัน National Day ไปจัดตรงกับวันเสาร์เขาก็เลยหยุดชดเชยในวันจันทร์ที่ 11 สิงหาคม เลยทำให้ผมลากลับไทยได้อย่างน้อยก็ 3 – 4 วัน ในวันที่ 9 นี้เลยตีตั๋วเครื่องบินแอร์เอเชียมุ่งสู่ประเทศไทยในเวลาบ่าย 3.40(สิงคโปร์) และก็ถึงกรุงเทพในเวลา 5 โมง(ไทย)

Leaving on a Jet Plane

 

Although I’ve traveled by plane more than 100 times, I still feel scared when flying. But I’m much more scared when someone, who I love, come to send me at airport. That’s why I hate leaving on a jet plane. Let’s listen to an old music “Leaving on a jet plane” written by John Denver in 1967. The song was convered by him, and then by many artists. For example, it was used in the film “Armageddon” and covered by Chantal Kreviazuk. Also see the lyric inside…

My Day and iPhone

 

Sorry I didn’t update ‘My iPhone’ section for a while. Due to my study, I have to read papers before choosing the PhD Thesis topic. About iPhone topics, Previously I had a series of them I need to post.  Basically most ones are very common in which many iPhone users know. By the way, I’d like to post them here to keep the log. Maybe! finally I could close this section if I don’t have much on iPhone topics. But don’t worry, I still update iPhone news if I have interesting ones.

Well today I like to talk about the talk time of iPhone. Generally I charge it every 3 days. How I usually utilize my pretty phone per day ? Well I listen a music for 20 - 30 minutes in the morning while going to school. Then I call my wife, who stays in Thailand (must say the one wife ), for 3 – 10 min. Then I update my mailbox and RSS news via WiFi. Because the call rate here is very expensive, I communicate people in Singapore via SMS. For my chosen plan, it’s free 500 SMS / month. Hence I make a call if it’s much neccessary. Next I always use it to take photos when seeing good places/food/people/gadgets. When having freetime, I often play the game, “Labyrinth” (also see the clip above). This game is very fun in which we must swipe the phone to direct the ball to the goal, but be careful on black holes. When going back home, I either listening the music or watching some downloaded youtube clips. At bedtime, I either watch a movie or sometime listen a few classic songs. Finally I call my wife again. Well I use the phone for voice calling only 2 - 5 times, generally less than 10 min / time, so the power is not too much consumed to be charged every day. I miss one thing, I hear the fire alarm (as the clock alarm) before waking up every morning . How’s about your usage ? I found some info on http://www.apple.com/pr/library/2007/06/18iphone.html that metioned the fact that iPhone can deliver up to 250 hours for standby time while 8 hours for talk time. Unfortunately I cannot prove the later fact in Singapore, the 8-hours period is not cheap! while I can do that in Thailand! I miss Thailand so much.

สุขสันต์วันเกิดนะแม่

มีคำอยู่หนึ่งคำ ที่ผมเพียงนึกถึงโดยไม่ต้องออกเสียงก็ทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นในใจ คำคำนี้ก็คือคำว่า “แม่” ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคำนี้จึงมีอิทธิพลต่อจิตใจของผมมากถึงเพียงนี้ ผมเคยคิดเล่นๆว่าคนแต่ละคนใช้คำเรียกแม่ไม่เหมือนกัน แต่โดยส่วนใหญ่คำคำนี้ประกอบด้วย ม.ม้า อย่างภรรยาผมซึ่งมีเชื้อสายจีนจะเรียกแม่ของเธอว่า “ม้า” บ้างก็เรียก “อาม้า” บางคนก็เรียกว่า “มา” และบางคนก็เรียกว่า “มอม” ไม่ว่าจะเรียกบุคคลท่านนี้ว่าอย่างไร คำที่ใช้เรียกหาได้มีความสำคัญไม่ ความสำคัญและความยิ่งใหญ่จริงๆอยู่ที่ความเป็นบุพการีที่อุ้มท้อง เลี้ยงดู อบรมสั่งสอนเราจนเติบใหญ่ และนี่คงเป็นที่มาของอิทธิพลของคำว่า ”แม่” นั่นเอง วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของแม่ของผมเองครับ ในโอกาสนี้ ผมขออวยพรให้แม่มีสุขภาพแข็งแรงนะครับ ขอให้แม่มีพลังทั้งกายและใจ คุณแม่เป็นคนที่อยู่ในศีลธรรมมาเสมอ พระท่านก็ได้คุ้มครองแม่ให้พ้นจากอันตรายใดๆไว้แล้ว ผมรักและเป็นห่วงแม่ครับ จริงอย่างในเพลงค่าน้ำนม “หยดหนึ่งน้ำนมกิน ทดแทนไม่สิ้นพระคุณแม่เอย”

มันก็แค่รายงานประจำวิชา (แค่นั้นเอง?)

เมื่อวานตอนพักเที่ยง ผมอยากทำอะไรแก้เซ็ง ผมจึงเข้า google แล้วลอง search ชื่อตัวเองดู โดยใช้ชื่อนามสกุลจริงของผมเป็น keyword ว่า “sivadon chaisiri” ผลปรากฎว่าก็มีโผล่มาบ้าง แต่มีผลลัพธ์หนึ่งจากการค้นหาที่น่าสนใจและทำให้ผมงงพอควรว่ามาเกี่ยวกับผมได้อย่างไร มาดูกันครับว่าเป็นผลลัพธ์อะไร

อดปะแป้งสาวๆ

ในที่สุดสงกรานต์ก็มาถึง Happy Songkran Day! เสียดายที่ปีนี้ผมไม่ได้เที่ยวสงกรานต์เพราะต้องปั่นงานและใช้ชีวิตเยี่ยงนักศึกษาที่เคร่งเครียดคนหนึ่ง ผมยังจดจำสมัยยังเป็นวัยรุ่น ถ้าถึงวันสงกรานต์ผมจะไปตะลอนกับเพื่อนๆหรือญาติๆ ไปดูสาวๆโดนสาดน้ำ อยู่กรุงเทพก็ไปตะลอนข้าวสารยันค่ำ มีเหล้ายาปลาปิ้งพอเคลิ้มๆตามประสาเด็กวิดวะกุมประสาท (ไม่ใช่วิศวะกรรมศาสตร์นะ) มันช่างมีความสุขอะไรปานนั้น

เมื่อกลับมามองชีวิตปัจจุบัน โดยเฉพาะบรรยากาศรอบข้างที่ได้มาใช้ชีวิตอยู่สิงคโปร์ ผมค้นพบความจริงข้อหนึ่งว่า ผู้หญิงไทยสวยที่สุดในโลก สมัยยังเรียนหนังสือ เคยคิดว่าสาวจีน เกาหลี ญี่ปุ่น เป็นต้น เป็นผู้หญิงที่สวยกว่าคนไทย แต่เพราะผมได้เห็นผู้หญิงต่างชาติที่ว่าสวยในทีวีหรือสื่อต่างๆ พอได้พบตัวจริงแล้ว ก็พบว่ามีสวยบ้าง แต่เมื่อเทียบสัดส่วนแล้ว หญิงไทยสวยที่สุดครับ ผมได้ยินจากเพื่อนทั้งหญิงชายที่เป็นจีน สิงคโปร์ และเวียดนามที่ใช้ชีวิตที่นี่ ต่างเอ่ยปากว่า หญิงไทยสวยมาก บ้างบอกว่าสวยที่สุด …เมื่อผมได้ยิน ผมก็ยิ้มและพูดในใจว่า ของมันแน่อยู่แล้ว!

ช่วงนี้ทำงานหนักครับ เมื่อผมได้ใช้ชีวิตเป็นนักศึกษาอีกครั้ง ผมพบว่าครั้งนี้ผมได้บทเรียนอะไรเพิ่มขึ้นเยอะมากๆ แม้เป็นช่วงเวลาแค่ 4 เดือนกว่าเท่านั้น ผมก็รู้สึกว่า ผมได้อะไรเยอะแยะจากการเรียนครั้งนี้ แม้มันต้องแลกกับความลำบาก หยาดเหงื่อและน้ำตา (เว่อร์จริงๆ) แต่ผมก็ยอมครับ แม้ว่าสุดท้าย ผลตอบแทนคือผมต้องล้มหรือต้องอยู่ท้ายแถวของบรรดาผู้ที่เรียนที่นี่ ผมก็ยอมรับในผลนั้น เพราะครั้งต่อไป ผมรู้แล้วว่าจะยืนยังไง …เฮ่อ! เครียด กุ้ม พูดให้กำลังใจตัวเองเฉยๆครับ ไม่ได้จริงจังอะไร 555

ช่วงนี้ขอลุยงานก่อนนะครับ

สวัสดียามบ่ายวันอาทิตย์ (ที่สิงคโปร์ตอนนี้ก็ 4.30) วันนี้อากาศร้อนมากๆ ปกติสิงคโปร์ก็ร้อนอยู่แล้ว โดยส่วนตัวผมว่ามันร้อนกว่ากรุงเทพอีกครับ ตอนแรกว่าจะไม่เปิดแอร์แล้ว แต่มันร้อนสุดๆ ลมไม่กระดิก ฝนไม่มีทีท่าจะตก ตอนเที่ยงเลยต้องเปิดแอร์ ไม่งั้นคงทำงานไม่ได้

ช่วงนี้ผมงานหนักมากครับ อยู่ในช่วงต้องปั่นงาน ปั่นการทดลอง ปั่น paper และก็ปั่น presentation ผมเลยไม่ได้มาโพสต์อะไรเท่าไหร่ ดังนั้น blog คงจะเงียบในเดือนนี้ โดยเฉพาะในหมวด Boomarica คงหยุดไปสัก 2 สัปดาห์ครับ จริงๆบทความที่เคยได้โพสต์ไปใน boomarica ผมเอาบทความที่ผมเขียนไว้แล้วมาโมใหม่แล้วก็แปะครับ แต่ตอนนี้ บทความที่ผมมีอยู่กับมือ มันต้องโมเยอะพอควร เพราะส่วนใหญ่ผมเขียนไว้ในกระดาษครับ…เอาไว้ว่างๆ ส่งงานหมดแล้วจะมาโพสต์อะไรดีๆอีกครั้ง

สำหรับแฟนเพลงที่เมล์มาหาผมเพื่อถามเชิงเทคนิค ผมอาจจะตอบช้าไปนิด หวังว่าไม่ว่าอะไรกันนะครับ จะโพสต์ถามใน blog นี้ที่บทความไหนก็ได้ เดี๋ยวผมจะตามไปตอบทีละนิดทีละหน่อยครับ แต่ถ้าจะถามยาวๆก็เมลมาเหมือนเดิมก็ได้ครับ

เรียนDistributed System แต่เหมือนเรียนSimulation

วันนี้ เริ่มทำโครงงาน “Peer-to-Peer Storage Simulation” เป็นโครงงานที่สองของผมที่ได้เรียนวิชา Advanced Topics in Distributed System ซึ่งเป็นวิชาที่เปิดเฉพาะนักศึกษาปริญญาเอกวิศวะคอมที่ NTU และจะว่าไปแล้ว มันเหมือนกับว่า Simulation หนักพอๆกับเนื้อหาวิชา Distributed System สรุปคือเหมือนเรียนสองวิชาไปพร้อมๆกัน

Study Hard so Pending sometime…

ยังไม่ขอเปิดตัว Blog อย่างเป็นทางการครับ ตอนนี้เรียนหนักมาก ยังไม่มีเวลาสรรสร้างผลงานใน Boomarica ครับ เอาไว้ว่างๆ (หวังว่าคงไม่นานมาก) แล้วจะมา update เรื่อยๆครับ มีหัวข้อที่อยากนำเสนอเยอะแยะมากมายเลย และบางหัวข้อได้ร่างไว้ด้วย notepad แล้วครับ ยังไงก็ใช้ RSS reader สำหรับรอ update จากผมได้นะครับ

About the photo I didn’t use my hidden camera to take this one. Thanks the girl and Google