“New Sciences for a New Web” โดย Yahoo!


แผ่นพับของบรรยายครั้งนี้

วันนี้ช่วงบ่ายผมเดินทางไปตึก Suntec City เพื่อฟังบรรยายในหัวข้อ “New Sciences for a New Web” โดย Dr.Prabhakar Raghavan จาก Yahoo! ผู้บรรยายเป็นถึงหัวหน้าใหญ่ของ Yahoo! Research เลยทีเดียว หัวข้อก็ออกจะไปในแนวSoft Science ที่ผสมHard Scienceนิดๆน่ะครับ โดยเน้นไปที่เศรษฐศาสตร์จุลภาค (Microeconomic) กับ search engine สำหรับยุคของ Web 2.0 (เครือข่ายสังคมออนไลน์ยุคใหม่ที่กำลังเป็นชื่อเรียกฮิตติดปากของทุกวันนี้)

ผู้บรรยายได้กล่าวว่า search engineปัจจุบันไม่ใช่แค่เพียงค้นหาสิ่งที่อยู่บนเว็บแล้วคืนผลลัพธ์เป็นรายการของหน้าเว็บเท่านั้น แต่ยังต้องตอบสนองต่อความต้องการหรือวัตถุประสงค์จริงๆของผู้ใช้ด้วย (เหมือนๆกับ Cloud Computing ที่ผมเพิ่งกล่าวไปในโพสต์ล่าสุดนี่เอง) ผมยกตัวอย่างง่ายๆเช่น ถ้าผมค้นหาข้อมูลด้วยคีย์ “bkk syd dec 25” บนเว็บของ Yahoo! [คลิ้กที่นี่เพื่อดูผลลัพธ์] เบื้องหลังของการค้นหาคีย์ดังกล่าวมันมีกระบวนการเกิดขึ้นมากมายและเป็นการประมวลผลแบบขนานกันด้วย ผมยกตัวอย่างกระบวนการที่เกิดขึ้นได้แก่ การตัดคำ, การวิเคราะห์คำ, การทำดัชนี (index), การค้นหาข้อมูล, จนกระทั่งเกิดการประมูล (เป็นได้ไงเนี่ย) เป็นต้น ระบบสามารถวิเคราะห์ได้ว่าคีย์ที่ผมใส่เป็นคำย่อของ Bangkok (bkk), Sydney (syd), December (dec) และ 25 คือวันที่… จากนั้นระบบจึงตีความว่าจุดประสงค์ของผมนั้นคือการจองตั๋วเครื่องบินเดินทางจากกรุงเทพไปซิดนีย์ในช่วงปลายเดือนธันวาคม จากนั้นจึงเกิดกระบวนการประมูลราคา (bidding) กันระหว่างผู้ให้บริการจองตั๋วเครื่องบิน(หรือบริษัทท่องเที่ยว)ว่าใครจะให้ราคาดีที่สุด และคำว่าราคาดีที่สุดนี้ไม่ได้หมายถึงดีที่สุดสำหรับลูกค้าเท่านั้นนะครับ🙂 เหมือนๆกับว่าให้ราคาที่ดีที่สุดกับYahoo! โดยเมื่อเริ่มแรกของกระบวนการ bidding ทางระบบของYahoo!จะแจ้งให้กลุ่มผู้ขายตั๋วเสนอราคามายังYahoo!ว่าจะจ่ายค่านายหน้าให้Yahoo!เท่าไหร่ โดยใครเสนอเยอะคนนั้นก็ได้อยู่รายการแรกๆ การต่อรองอาจจะไม่ได้เกิดขึ้นแค่รอบเดียว อาจจะมีการต่อรองราคากันหลายครั้งเพื่อความพอใจระหว่างสองฝ่ายคือYahoo!กับผู้ขายตั๋ว

ในเรื่องโฆษณา คุณจะพบว่าเว็บ search engine โดยส่วนใหญ่จะมีส่วนโฆษณาอยู่ทางขวามือของจอ หรือส่วนบนของผลลัพธ์โดยใช้แถบสีที่แตกต่างจากผลลัพธ์อื่นๆ  ทางYahoo!ใช้วิธีbiddingเพื่อเสนอราคาการขึ้นโฆษณาให้กับบรรดาบริษัทที่ต้องการโฆษณาสินค้าและบริการ อย่างเช่นผมค้นหาคำว่า “laptops” บนYahoo! [คลิ้กที่นี่เพื่อดูผลลัพธ์] ผลลัพธ์อาจจะแสดงโฆษณาของบริษัทที่ขายเครื่องคอมพิวเตอร์laptopมาสัก 2-3 ลิงค์ นอกจากนี้แล้ว ผลลัพธ์ของโฆษณาอาจจะเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมได้ทุกเมื่อ เช่นโฆษณาที่เราเคยเห็นในวันก่อนยังเคยอยู่ในอันแรกของผลลัพธ์ แต่พอมาวันนี้กลับไปอยู่อันดับท้าย พอมาค้นด้วยคีย์เดิมตอนกลางคืน โฆษณาเดียวกันอาจจะหายไปแล้วก็ได้ ทั้งนี้ Yahoo!จะใช้สูตรคณิตศาตร์และสถิติในการคำนวณว่า ลิงค์ของโฆษณาเจ้าไหนที่ทำให้คนอยากคลิ้กได้เยอะเพื่อสร้างเม็ดเงินให้Yahoo!ได้มากที่สุด และยังใช้กลไกทางตลาดอุปสงค์อุปทาน (Demand and Supply) ในการสร้างผลลัพธ์ของการค้นหาข้อมูลอีกด้วย

หากเราใช้ search engine แล้วเห็นโฆษณาเราอาจจะดูเผลินๆว่ามันคงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับการสร้างระบบโฆษณาบนเว็บ แต่ในความเป็นจริงแล้วระบบมันซับซ้อนมากพอสมควร ผู้บรรยายได้แสดงแนวทางการทำงานของระบบ จนกระทั่งแสดงสมการคณิตศาสตร์ที่คำนวณให้เห็นถึงทราบว่าเวลาbiddingนั้นจะต้องเสนอราคาโฆษณาเท่าไหร่ดีให้กับบรรดาบริษัทแล้วทำให้บริษัทเขาพอใจ หรือแม้กระทั่งว่าจะเลือกโฆษณาเจ้าไหนดีแล้วทำให้Yahoo!ได้กำไรในระยะยาว เป็นต้น

ผมชอบวิธีการบรรยายของผู้บรรยาย เพราะเขาไม่ได้มาขายแบรนด์Yahoo!อย่างเดียว แต่เขายังยกตัวอย่างความสามารถของ search engine เจ้าอื่นๆอย่าง Live Search! และ Google อีกด้วย และเขาก็จบท้ายด้วยการบรรยายถึงงานวิจัยที่ท้าทายสำหรับยุค Web 2.0 ไว้หลายหัวข้อพอสมควรครับ เสียดายที่ผมจับใจความไม่ได้หมด แต่ผมพอเห็นภาพกว้างๆได้ว่าหัวข้อโดยส่วนใหญ่จะเกี่ยวกับทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์และวิศวกรรมทางการเงิน … โดยรวม นับว่าเป็นการบรรยายที่ดีมากๆ

8 thoughts on ““New Sciences for a New Web” โดย Yahoo!

  1. wearetherock says:

    ใน Singapore มีสัมมนาบ่อยมากเลยนะครับ ส่งสัยว่า 1300 hours ในใบประกาศมันคืออะไรหรือครับ ?

  2. To Wearetherock

    ใช่ครับ สิงคโปร์เขาส่งเสริมการร่วมมือทางเศรษฐกิจ+วิจัยกับต่างประเทศเยอะมากๆ เขาเชิญคนใหญ่ๆมาบรรยายประจำเลยครับ อย่างงานGridAsia เขาเชิญ OGF ให้มาประชุมที่สิงคโปร์ด้วย สมาชิกในOGFมาก็ใช่เล่นน่ะครับ

    ส่วน 1300 hours คือ 1.00pm ครับ เขาใส่คำว่า hours ข้างหลังเวลาเพื่อเน้นให้ทราบว่าคือระบบ 24 ชั่วโมงน่ะครับ ดังนั้น 13 hours คือนับจากเที่ยงคืนมา 13 ชั่วโมงครับ

  3. To Wearetherock

    ลืมบอกไปนิด สำหรับการคุยกันหรือmeetingที่ผ่านมาของผมกับ IBM, HP, Platform, iDA, A*STAR ไม่ใช่สัมนาครับ เป็นการที่อาจารย์ผมพาผมไปพบกับบุคคลเหล่านั้นโดยตรงเป็นการส่วนตัวครับ การวิจัยที่นี่ผมชอบอย่างคือ เขาต้องถามการบ้านหรือขอโจยท์ปัญหาจากตลาดหรือบริษัทว่าต้องการอะไร เพราะมหาลัยที่นี่เขาอยากได้งานวิจัยที่มันทำให้เกิดผลทางการเงินของมหาลัยหรือของประเทศด้วยครับ

  4. เข้ามาอ่านแล้วก็อิจฉาอีกรอบ อยากให้ ม.อุบลฯ มีแบบนี้จังครับ

  5. To Soowoi

    ไม่ได้เป็นที่ ม.อุบลหรอกครับ ต้องไล่ไปตั้งแต่รัฐบาลและภาคเอกชนเลยแหละครับ เช่น รัฐต้องส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศมากกว่านี้ ลงทุนสร้าง centerด้านITไม่ใช่แค่software houseอย่างเดียว, ภาคการศึกษาต้องให้การศึกษาและทำวิจัยที่สอดคล้องความต้องการของตลาด แต่ตลาดก็ต้องเข้มแข็งในการลงทุนงานวิจัยเพื่อผลิตภัณฑ์ใหม่ๆที่แตกต่างด้วย การศึกษายังต้องส่งเสริมให้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง อาจจะเป็นภาษาสำหรับใช้ในทุกวันอะไรก็ว่าไป หรือในโรงเรียน เป็นต้น ต่อให้เราอยากให้บริษัทพวกนี้มาลงทุนก็ไม่มา ถ้าเราไม่เสน่ห์ดึงดูดให้เขาเข้ามาน่ะครับ

    อีกวิธีคือคุณsoowoiก็บินที่นี่เลยครับ มีseminarดีๆเยอะแยะมากมายครับ

  6. To พี่ปอง ครับ

    ด้วยความยินดีครับ ผมนับถือว่า Yahoo! เป็นญาติคนนึงครับ🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s