ปีใหม่ พร้อมได้เริ่มตำแหน่งงานใหม่

ปีใหม่แล้วจนได้ ในที่สุด ทุนการศึกษาของผมก็หมดลงในวันศุกร์ที่ผ่านมา พอทุนหมด ผมก็เลยต้องหาทุนส่วนตัวไว้เลี้ยงชีพและจ่ายค่าเทอมจากการทำงาน ก่อนที่ทุนการศึกษาจะหมดนั้น ผมได้เตรียมหางานทำเพื่อเลี้ยงชีพตัวเองไว้แล้ว ซึ่งได้เตรียมตัวไว้ล่วงหน้าถึง 2 – 3 เดือนก่อน

ในที่สุด ผมก็เลือกทำงานที่ School of Computer Engineering, Nanyang Technological University ซึ่งเป็นที่ที่ผมเรียนอยู่นี่แหละ เพิ่งเริ่มงานในวันจันทร์ที่ผ่านมา ตำแหน่งงานคือ Research Associate (เรียกสั้นๆว่า RA) ส่วนเรื่องเรียน ผมก็ยังเป็นนิสิตปริญญาเอกอยู่นะ แต่ต้องเปลี่ยนสถานภาพจาก fulltime study เป็น par-time

ผมก็อยากฝากท่านที่ได้ทุนการศึกษา ไม่ว่าจะได้ทุนจากสถาบันไหนก็ตาม อยากจะบอกว่า ถ้าเรียนให้จบก่อนที่ทุนจะหมดก็ถือว่าเป็นเรื่องดี และเพื่อความไม่ประมาท ในระหว่างเรียน อย่าใช้เงินฟุ้มเฟือยจากการเที่ยวเตร่และซื้อของที่ไม่จำเป็น ไม่ว่าจะปาร์ตี้ทุกศุกร์เสาร์ ซื้อโทรศัพท์มือถือ เครื่องเกมส์ รถยนต์ (มีคนได้ทุนจนซื้อรถได้ด้วยนะเออ) ก็งดๆซะ พยามยามอดออมเงินจากทุนให้ได้เยอะๆ เรื่องกิน ก็กินไปเถอะ แต่ถ้าเป็นไปได้ ก็กินแต่พออิ่ม กินสนองกิเลสพอเป็นพิธีแต่อย่าบ่อยไป

ปีใหม่ งานใหม่ และที่แน่นอนคือ จะมีวันใหม่เกิดขึ้นตลอดทั้งปี

Advertisements
Status

เปลี่ยนธีมบล็อก

ถึงเวลาเปลี่ยนธีมบล็อกซะที หลังจากใช้ธีมเดิมมานานแล้ว ปกติแต่ละปีผมจะเลือกธีมใหม่ แต่ปีนี้บังเอิญลืม เพิ่งมานึกได้ไม่นานมานี้ว่าผ่านปีใหม่มาหลายเดือนแล้ว จนกระทั่งผ่านปีใหม่จีนไทยอินเดียก็เพิ่งมานึกได้นี่แหละ

นอกจากผมได้เปลี่ยนธีมแล้ว ผมยังปรับเปลี่ยนเนื้อหาใน About JavaBoom อีกด้วย เพราะตัวเก่าเนื้อหาไม่ค่อยทันสมัยและภาษาไม่ค่อยสากลซะเท่าไหร่ เดี๋ยวภายในปีนี้กะว่าจะทำ CV หางานด้วย เลยพยายามนึกว่าตัวเองมีอะไรอัพเดทหรือเปลี่ยนไปบ้าง (นึกไม่ค่อยออก) … จริงๆผมยังเรียนไม่จบนะ แต่สิ้นปีนี้ทุนการศึกษาจะสิ้นสุดสัญญาแล้ว (เขาให้แค่ 4 ปี) นับตั้งแต่ปีหน้า ผมก็เลยต้องหางานทำเลี้ยงชีพตัวเองเหมือนที่เคยทำเมื่อ 4 ปีก่อนต่อไป

ไป Perth วันนี้แล้ว

วันนี้ผมต้องเดินทางไป Perth ประเทศออสเตรเลีย เพื่อเข้าร่วมงานประชุม IEEE International Conference on Service-Oriented Computing and Applications (SOCA) ตามที่เคยแจ้งไว้ก่อนหน้านี้  ผมเริ่มเดินทางออกจากสิงคโปร์เวลาประมาณ 6 โมงและจะถึง Perth ประมาณ 5 ทุ่ม แต่กว่าจะถึงโรงแรมที่พักก็คงเที่ยงคืน

จริงๆแล้ว ผมเดินทางของ Qantas เที่ยวบินรอบเช้า แต่เมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้ ทาง Qantas โทรมาเลื่อน flight ไปเป็นตอนเย็น แถมยังเปลี่ยนเป็น Jetstar อีก มีการลดเกรดกัน ทำให้ผมไม่สบอารมณ์นิดหน่อย แต่ทำไงได้ เหมือนว่า Qantas จะเคลียร์เปัญหาเครื่องบิน Airbus ไม่ได้ (โดยเฉพาะ A380) เขาเลยต้องเปลี่ยนไปใช้ Jetstar แทน (แต่ของ Jetstar ก็ Airbus นะ) ทาง Qantas ชดเชยให้ผมโดยการให้ voucher มูลค่า USD 300 สำหรับซื้อตั๋วครั้งต่อไป  ใจจริง ผมอยากให้เขาจ่ายเป็นเงินสดส่วนต่างของ Jetstar กับ Qantas น่ะ แต่เขาไม่ยอม อะ เอาก็เอา ผมก็งงนะ ถ้าลูกค้าเลื่อนตั๋วเราต้องจ่ายส่วนต่าง แต่สายการบินเลื่อนตั๋วเรา เขาจ่าย voucher คือ ขอให้เขาคืนเงินทั้งหมดได้ แต่เราก็ต้องซื้อตั๋วใหม่ เริ่มใหม่ทั้งหมดเลย โชคไม่ดีอาจจะไม่ได้ที่นั่งเลยเพราะช่วงนี้มันเทศกาล คนจองคิวซื้อตั๋วกันยาวเหยียด

ผมจะอยู่ Perth ประมาณ 6 คืน แล้วค่อยกลับสิงคโปร์ในศุกร์หน้า ช่วงที่อยู่โน้นคงไม่ค่อยได้อัพเดตมากมาย เพราะ Internet ที่โรงแรมไม่ฟรี คงได้ใช้ net ก็แค่ตอนอยู่ใน conference ครับ เดี๋ยวกลับมาจากงานแล้วได้เรื่องราวอะไรดีๆ แล้วผมจะมาเล่าให้ฟังใน blog นี้นะครับ

 

UPDATE: ตกลง Qantas เขายินดีคืนเงินส่วนต่างของเที่ยวขาไปแล้ว ดีครับดี

ค่าลงทะเบียน conference แพงว่ะ

ไม่ได้มาอัพบล็อกนานพอควร เหตุผลเดิมๆ คือ ยุ่งครับ เหมือนจำนวนงานไม่เยอะ แต่ใช้เวลากับมันนานซะเหลือเกิน … อ่า เข้าเรื่อง ช่วงนี้เป็นช่วงเวลาแห่งการใช้จ่ายมากเลย เดือนก่อนๆ เหมือนว่าเงินมันเยอะผิดปกติ (ว่าไปโน้น) เลยเอาไประบายออกให้เงินมันคล่องตัว ไปซื้อ iPad กับ iPhone มาสนองตัณหาส่วนตัว

แต่ใจเจ้ากรรม เดือนธันวาคมนี้ ผมต้องไปออสเตรเลีย เพื่อนำเสนอผลงานใน IEEE conference แห่งหนึ่ง เหมือนว่าจะเป็นเรื่องดี แต่ค่าใช้จ่ายมันเยอะจริงๆ ทั้งค่าเครื่องบิน ค่าวีซ่าออสเตรเลีย และก็ค่าลงทะเบียน conference … นี่ยังไม่รวมค่าครองชีพที่ใช้จ่ายที่โน้นนะเนี่ย

Continue reading

เครียดและเริ่มโรคจิต(อ่อนๆ?)

ช่วงนี้ผมเริ่มมีความเครียดจนเข้าขั้นโรคจิตแล้วสิ ไม่ทราบว่าเป็นโรคจิตอ่อนๆหรือเต็มขั้นก็ไม่ทราบ จริงๆก็ไม่ทราบว่าจะเครียดทำเบื๊อกอะไรนะครับ จริงๆเจอเรื่องให้เครียดมากมาย แต่ดันมาเครียดเอาง่ายๆ เรื่องเครียดก็มี 3 เรื่องด้วยกัน

  1. เรื่องสอบ PhD Qualify – คือ ผมส่งรูปเล่มเพื่อขอสอบ PhD Qualify ไปเมื่อปลายเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมา ถ้าผมสอบผ่านก็จะได้เป็น PhD candidate แบบสมบูรณ์  แต่ส่งงานผ่านมาเดือนกว่าแล้ว ผมยังไม่ทราบเลยว่าจะได้สอบวันไหน จริงๆมันไม่น่าจะเครียดอะไรเลยนะ สอบเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น ยังไงก็ได้สอบอยู่ดี อืม … ทำไมต้องเครียดด้วยหว่า ตอนแรก คิดว่าเครียดเพราะว่า ถ้าผมได้ candidate มาแล้ว ผมจะได้เงินเดือนจากมหาลัยเพิ่มอีก 500 เหรียญ ซึ่งมันก็ไม่น้อยทีเดียว คิดเป็นเงินไทยก็หมื่นกว่าบาท แต่ถ้ามหาลัยเขาไม่ยอมปล่อยให้ผมสอบ ผมก็ไม่ได้เงินเพิ่มซะที … แต่ผมก็เข้าใจน่ะครับว่าช่วงนี้คนขอสอบกันเยอะ ดังนั้น มันเลยล่าช้ากันไปหมด อย่างไรก็ดี นี่คืออาการโรคจิตอ่อนๆแล้ว เพราะกุ้มในเรื่องไม่เป็นเรื่อง
  2. เรื่องงานวิจัย – ผมอยู่ในช่วงทำ numerical studies ของปัญหาหนึ่งโดยการทดสอบสูตรคณิตศาสตร์ optimization สูตรหนึ่งที่ผมสร้างขึ้นมา และการทดสอบนี้จำเป็นต้องใช้จำนวนตัวแปรขนาดใหญ่หลักแสน พร้อมจำนวนสมการ/อสมการเป็นหลักหมื่น มีอินพุตของ พารามิเตอร์อีกหลายร้อยชุด เรื่องมีอยู่ว่า ซอฟต์แวร์ผมที่มีอยู่ทั้ง MATLAB, Mathematica, และ Maple ยังไม่สามารถแก้ปัญหาได้ในเวลาที่พึงพอใจ   ส่วนของซอฟต์แวร์ทางด้าน optimization ที่ฟรีืและประมวลผลได้เร็วก็เป็น solver ที่ NEOS แต่รูปแบบภาษาการโปรแกรมมันก็ไม่เอื้ออำนวยในการแก้ปัญหาของผมเท่าไหร่ อีกทั้งบางวัน solver ที่ผมใช้ที่ NEOS ก็เดี้ยงบ้าง ทำให้ส่งงานเข้าไปไม่ได้ เฮ่อ … อันนี้เครียดจริงๆ เพราะกะว่าจะรีบปั่น journal ให้แล้วเสร็จก่อนสิ้นปีนี้ จะทันเปล่าเนี่ย
  3. โดนถ้ำมอง – อันนี้เพิ่งเจอมาเมื่อวานนี่เอง เรื่องมีอยู่ว่าผมกำลังเปลี่ยนเสื้อเปลี่ยนกางเกง และเป็นความบกพร่องผมเองแหละ ผมพักในห้องคนเดียว ก็ไม่ได้แคร์สายตาใคร เพราะคิดว่าไม่มีใครแอบมอง แต่ปรากฎว่า มีผู้ชายตรงข้ามห้องผมเขาแอบจ้องมองผม ต้องบอกได้เลยว่าเป็นการจงใจมอง เพราะเขามองมาจากหน้าต่างระบายอากาศจากห้องครัวของบ้านเขาและเขาต้องเหยียบเก้าอี้ขึ้นมามองลอดช่องหน้าต่างด้วยถึงจะเห็น และมันก็ดันมาตรงที่ห้องนอนผมพอดีเลย … ยุ่งเลยทีนี้ ก่อนหน้านี้ผมโป๊ไปไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง อยู่มาเป็นปีไม่เคยได้สังเกต มีอะไรมาดลใจให้ผมมองไปหน้าต่างบ้านเขาไม่ทราบ พอผมเห็นเขา เขาก็รีบหดหัวลง แล้วผ่านไปสักพักก็โผล่หัวมาจ้องใหม่ … เรื่องอายที่เขามองผมไม่เท่าไหร่ แต่ผมกลัวมันแอบถ่ายภาพขณะผมแก้ผ้า(อาจมีช่วงเผลอล่อนจ้อน)แล้วร่อนเมลไปทั่วน่ะสิ โิอ่ว … เครียด!!! เจอคนโรคจิตเข้าให้ เมื่อวาน ผมจิตป่วนเลย ออกมาดูเป็นพักๆ ก็พบว่ามันก็แอบดูผมเป็นพักๆเช่นกัน  โอย!… พารานอยด์ไปกันใหญ่ ผมตัดสินใจ เอาหนังสือพิมพ์มาแปะทับหน้าต่างเลย ห้องนอนผมเลยมืดสนิทเลยทีนี้

ถ้าผมจิตเสื่อมจนกระทั่งพารานอยด์แบบ John Forbes Nash นะ ผมก็อยากให้ผลงานผมออกมาดี ไม่ต้องได้โนเบลแบบท่านอาจารย์ Nash ก็ได้ ขอให้ผมจบเอกตามเวลาและได้ผลงานที่มีคุณภาพ ผมก็พอใจแล้วครับ

เพิ่งกลับมาจากเซี่ยงไฮ้

ภาพเมื่อวันเสาร์ที่ 16 พ.ค. 2556 หน้าตึก Oriental Pearl Tower กรุงเซี่ยงไฮ้

ผมเพิ่งกลับมาจากเซี่ยงไฮ้ครับ จริงๆต้องบอกว่ากลับมาถึงสิงคโปร์ตั้งแต่วันศุกร์ที่ 22 พฤษภาคมที่ผ่านมาแล้ว ตอนกลับมาถึงสิงคโปร์ สมองยังมึนๆอยู่ ไม่ทราบว่าติดไข้หวัดหมู swine flu หรือเปล่า ก็เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาตอนบ่ายๆ ผมไปเที่ยวกับเพื่อนชาวเม็กซิโก (แต่เขาเรียนอยู่อเมริกา คงไม่เกี่ยวกัน) เรียกว่าระยะระหว่างผมกับเขาไม่ไกลกันเกิน 1 เมตรเลยแหละครับ ที่แน่ๆเลยคือ ผมเป็นหมูไปเรียบร้อยแล้ว (ก่อนหน้านี้ผอมลงเนื่องจากออกกำลังกายหนัก) เพราะอาหารการกินที่เซี่ยงไฮ้เจริญสมบูรณ์ดี และเบียร์ก็ราคาถูกมากๆ ถ้าเทียบสิงคโปร์ ราคาก็ต่างกันราวฟ้ากับเหว

ผมไปเซี่ยงไฮ้เพื่อไปงานประชุม IEEE/ACM International Symposium on Cluster Computing and the Grids 2009 (CCGrid 2009) และก็ไปนำเสนอผลงานชื่อ Optimal Power Management for Server Farms to Support Green Computing ในงานแห่งนี้แหละครับ (ดูสไลด์นี้ได้ที่ scribd หรือ slideshare)

ผมไปถึงเซี่ยงไฮ้ตั้งแต่วันศุกร์ที่ 15 แล้ว และก็อยู่ที่โน้นจนถึงวันที่ 22 ก็กลับมาสิงคโปร์ โดยเวลาส่วนใหญ่ในเซี่ยงไฮ้นั้น ผมก็อยู่ในงานประชุม ยกเว้นวันเสาร์ที่ผมออกไปเตร็ดเตร่ท่องเที่ยวโน้นนี่เพียงคนเดียวในเซี่ยงไฮ้ และนี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้เที่ยวเพียงลำพังในประเทศที่ไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการ ถ้าหากว่าผมมีเวลาว่างคงจะมาเล่ารายละเอียดให้ฟัง แต่วันนี้ เอาแค่นี้ก่อนละกัน เดี๋ยวติดลมไม่ได้ทำการทำงานกัน

เซ็ง … เงินเดือนไม่ออก

จริงๆว่าจะไม่บ่นแล้วครับ เรื่องมีอยู่ว่า ผมยังไม่ได้เงินเดือน (เงินเดือนจากทุนการศึกษา) … ตอนแรกผมก็ไม่ร้อนรนอะไร เพราะเดือนก่อนมันมีแึค่ 28 วัน และปกติเงินเดือนผมจะเข้ามาประมาณวันที่ 29 – 30 แต่จนมาถึงวันที่ 2 มีนาแล้ว เงินเดือนผมยังไม่มาอีก เลยถามเพื่อนๆหลายคนที่ได้ทุนเหมือนกัน ทุนคนตอบว่าได้้เงินเดือนตั้งแต่ปลายเดือนกุมภาแล้ว … อ้าว! เครียดแล้วครับทีนี้

ผมเลยเดินไปถามคนที่เกี่ยวข้อง คือ Graduate Office ได้คำตอบมาว่า ยังช่วยอะไรไม่ได้ เพราะคนที่จัดการเรื่องนี้ลาพัก แล้วจะกลับมาทำงานปกติก็วันพุธ โอเค ผมบอกว่าผมรอได้ ผมเลยถามว่าปัญหาเิกิดจากอะไรได้บ้าง ถ้าเป็นกรณีเช่นผม ทางเจ้าหน้าที่ก็อ้ำอึ้ง แล้วก็บอกว่า บอกอะไรไม่ได้ เพราะคนที่เกี่ยวข้องไม่อยู่ เขาเลยถามผมว่า ผมได้ส่ง annual report (รายงานความคืบหน้าประจำปี) หรือยัง ? ผมตอบไปว่า แน่นอน ผมส่งไปแล้ว และผมก็ส่งไปตั้งแต่เดือนธันวาคมปีที่ผ่านมาแล้วด้วย … เจ้าหน้าที่คนนั้นก็ทำหน้างงๆ เขาก็บอกว่า ถ้าส่งแล้วก็คงไม่มีปัญหา แต่ตอนนี้ตอบอะไรไม่ได้ นอกจากรอให้คนที่จัดการเรื่องนี้กลับมาก่อน และอาจารย์ที่ปรึกษาของผม ที่เป็นคนรับรองว่าผมส่งรายงานแล้วก็ไปต่างประเทศซะด้วย เขาเลยไม่สามารถมาเป็นพยานและช่วยเหลือผมได้

โอเคบ่นเสร็จแล้วครับ คือผมต้องเอาเงินจ่ายค่าเช่าบ้าน รวมค่าน้ำไฟค่าเน็ตค่ามือถือ เกือบ 2 หมื่นบาทน่ะครับ เลยตื่นเต้นไปนิดว่าจะได้เงินตอนไหน โดยสรุป รอวันพุธที่กำลังจะถึงนี้ … ได้ผลอย่างไรแล้วจะมาอัพเดทครับ

UPDATE หลังจากพยายามดำเนินการต่างๆนานา ท้ายที่สุดก็ได้เงินครบทุกเม็ดแล้วนะครับ